[a.] 1. Tarım yapılan, hayvan yetiştirilen, çalışanlarının da oturması için evler bulunan geniş toprak parçası:(Orada kızına bir çiftlik almış, işten el çekmişti. -)Ö. Seyfettin. 2. Çift olma durumu:(Neden çift tabanca? Çiftliği daha bir gösteriş. -)E. Işınsu. 3. [mec.] Kolaylıkla yarar sağlanabilen yer.