[a.] 1. Bektaşi ve Mevlevi pirlerinin en büyüklerine verilen unvan. 2. [esk.] Hristiyan tüccar:(Çelebi, tütün mü alacaksınız?) 3. [sf.] Görgülü, terbiyeli, olgun :(Yeleği gümüş köstekli, fesi kalıpsız, orta yaşlı bir adamdı. Son derece Osmanlı ve çelebi. -)A. İlhan.