[sf.] 1. Sakin:(Deniz masmavi, hava durgun, her taraf ılıktı. -)R. H. Karay. 2. [mec.] Neşesiz, keyifsiz, sessiz:(Öteki durgun bir Anadolu köylüsü idi. -)F. R. Atay. 3. [mec.] Canlı olmayan, sönük, hareketsiz:(Harp hemen tesirini gösterdi. Piyasa durgun. -)Ö. Seyfettin.