[sf.] 1. Annesi babası, yakını, koruyucusu olmayan , sahipsiz:(Ocağın kimsesiz çocukları okuttuğunu da biliyordum. -)F. R. Atay. 2. Boş, ıssız, içinde kimse bulunmayan:(Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında / Yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum -)N. F. Kısakürek. 3. [zf.] Kimsesi olmadan.