[a. fel.] 1. Araştırmalarını olgulara, deneylere, gerçeklere dayayan, fizik ötesi açıklamaları kuramsal olarak olanaksız ve yararsız gören Auguste Comte'un açtığı felsefe çığırı, pozitivizm. 2. [ed.] Bu çığırın gerçekçilik akımını doğuran edebî eserlerde uygulanmış biçimi.